فرهنگ‌نامه‌ی مقاومت اسلامی
فرهنگ‌نامه‌ی آزاد مقاومت اسلامی


کنفرانس مادرید

این واژه پر طرف‌دار است؛
اگر دانش بیش‌تری دارید، با افزودن به آن، دیگران را نیز سهیم کنید.







کنفرانس مادرید به میزبانی اسپانیا و با حمایت ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی برگزار شد. این کنفرانس برای بررسی و در صورت امکان خاموش کردن آتش انتفاضه اول فلسطین منعقد شد. کنفرانس مادرید از 30 اکتبر 1991 آغاز شد و سه روز ادامه داشت. این کنفرانس در زمره اولین تلاش‌های بین المللی برای به جریان انداختن روند به اصطلاح صلح خاورمیانه بود. در این کنفرانس اسرائیلیان ، سازمان آزادی‌بخش فلسطین و همچنین کشورهای عربی از جمله سوریه ، لبنان و اردن حضور داشتند. این کنفرانس آخرین کنفرانسی بود که با حمایت همزمان ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی برگزار شد ، اتحاد جماهیر شوروی در دسامبر همان سال فروپاشید.

طرح این کنفرانس را پس از جنگ 1991 خلیج فارس ، بوش پدر ، رئیس جمهور آمریکا و جیمز بیکر ، وزیر امور خارجه این کشور ریختند و با همکاری اتحاد جماهیر شوروی دعوت‌نامه‌هایی را برای 30 اکتبر 1991 به اسرائیل ، سوریه ، لبنان ، اردن و ساف فرستادند.

گزارش اجمالی


تیم فلسطین به دلیل مخالفت اسرائیل ، در ابتدا به طور رسمی تنها بخشی از هیئت مشترک فلسطینی-اردنی و نمایندگان کرانه باختری و غزه بودند و نمایندگان ساف مانند صائب عریقات و حیدر عبدالشفیع حضور نداشتند. البته نمایندگان به طور مستمر با رهبران ساف که در تونس مستقر بودند ، در تماس بودند. با وجود اعتراض اسرائیل ، ساف هیئتی غیر رسمی به منظور نمایندگی مشاوره‌ای به ریاست فیصل حسینی به این کنفرانس اعزام کرد.

اولین مذاکرات عمومی میان اسرائیل و همسایگانش1 بر سر امکان امضای معاهدات صلح صورت گرفت. که البته در مورد فلسطین برای آن یک روند دو مرحله‌ای تعریف شده بود. که یک مرحله آن تشکیل دولت خودگردان موقت فلسطین بود که بعدها در پیمان اسلو لحاظ شد؛ دولت خودگردانی که پیگیر روند مذاکرات صلح باشد. البته معلوم نیست چرا طراحان آمریکایی این کنفرانس و بعدتر پیمان اسلو این استثنا را درباره فلسطین قائل شده بودند.

بعد از آن پرونده این کنفرانس گشوده ماند و از 9 دسامبر 1991 تا 24 ژانویه 1994 بیش از ده بار دیگر نشست‌هایی ذیل این کنفرانس در واشنگتن برگزار شد.

بعد از آن در نشستی چندجانبه در 28 ژانویه 1992 در موسکو برگزار شد. پنج معضل اساسی آب ، محیط زیست ، سلاح ، پناهندگان و توسعه اقتصادی در پنج نشست تخصصی بررسی شد و سپس تا نوامبر 1993 در نقاط مختلفی از جهان از جمله پایتخت‌های اروپایی و خاورمیانه ادامه یافت. اسرائیل در ابتدا از حضور در نشست‌های پناهندگان و اقتصادی که در آن فلسطینیانی از خارج از کرانه باختری و غزه حضور داشتند ، امتناع می‌کرد. لبنانیان و سوریه‌ای‌ها هم هیچ‌گاه پیش از هماهنگ‌کردن مواضع با هم در نشست‌ها حاضر نمی‌شدند.

گفت و گوها پس از آن برای سال‌ها در حالت اغما به سر می‌برد تا این که در 31 ژانویه 2000 با نشست کمیته راهبری در مسکو از سر گرفته شد و با نشست‌های کمیته‌های کاری ادامه یافت.

مذاکرات صلح اردن و اسرائیل که از کنفرانس مادرید آغاز شده بود سرانجام در 25 جولای 1994 در واشنگتن در قالب معاهده صلح اسرائیل و اردن بروز یافت. مذاکرات صلح سوریه و اسرائیل هم تا مرز انعقاد پیمان پیش رفت ولی با وقایعی از جمله ترور اسحاق رابین در 4 نوامبر 1995 نا تمام ماند.

مذاکرات فلسطین و اسرائیل در دوران دولت اسحاق شامیر به نتیجه‌ای نرسید. در آن دوران مذاکرات به واسطه قانون وقت اسرائیل حالت سری و داخلی داشت. پس از انتخابات 1992 اسرائیل که در آن اسحاق رابین و حزب کارگر اسرائیل وعده تغییر سیاست‌های سازش و جابه‌جایی اولویت‌های ملّی را داده بودند ، مذاکرات مستقل سریعا به تغییر شرایط و امضای پیمان اسلو با ساف در 13 سپتامبر 1993 انجامید. در حالی که فلسطینیان پیش از آن در کنفرانس مسکو این گونه مبنای مذاکرات را رد کرده بودند؛ ولی در هر صورت مواضع و هیئت‌های مذاکره‌ای آنان تغییر کرده بود. این تغییر سیاست‌های سازش اسرائیل دیری نپایید و در پی ترور مشکوک اسحاق رابین پایان یافت.


  1. ^ جز مصر که معاهده کمپ دیوید را امضا کرده بود.



فیش‌ها

  1. پیام آیت الله سید علی خامنه‌ای (مد ظله) در پی برگزاری کنفرانس مادرید /پایگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار آیت الله خامنه ای (مد ظله)
  2. خاطرات سید حسن نصرالله (حفظه الله) از مواضع آیت الله سید علی خامنه‌ای (مد ظله) در رابطه با کنفرانس مادرید /پایگاه مجازی فارسی زبان مقاومت اسلامی لبنان


ارتباط با ما | لوگوی ما
حقوق مطالب اختصاصی محفوظ است.